Vorrei piovesse per sempre
Per chi il rumore della pioggia non lo sente
Abbracciato dalle stelle col sole in tele
Bollino nero sulle strade per le ferie, per la serie
Sanderlei Silveira ® - 2023-07-31T20:11-03:00 - US (BIZ) X
Vorrei piovesse per sempre
Per chi il rumore della pioggia non lo sente
Abbracciato dalle stelle col sole in tele
Bollino nero sulle strade per le ferie, per la serie
Bagagli enormi ed auto piene, bye bye
Dicono: "Tutto esaurito"
Dicono: "Estate ed infradito" e che sono sparito
È la leggenda del 31, tipo: fine, fuochi d'artificio
E sto pensando al mare dall'ufficio
Scrivo in Helvetica nei miei pensieri
Scrivo pochissimo e di ieri, dimmi dov'eri
Ora che quasi mi piacevi
Sto traslocando da due mesi
E sto benissimo se chiedi
Ombrelloni aperti
Ombrelli chiusi, pavimenti
Granite gelate gelano i denti
Telefonate chilometriche con chi non senti
Di solito telefoni non suonano e restano spenti
Poi è presto e il cielo forse è terso
Mangio lento una banale pasta al pesto
Avevo detto "Mai" e invece è adesso
Rileggo, ma poi mi rigiro e mi riaddormento
Solite cose, solite facce, le complicanze
Disegnate a mano dalle distanze
Solitamente sono io, oggi sembro gigante
Solitamente tu sembri distante
E quando parti, poi dove vai?
E quando torni, quanto manchi?
Quand'è che torni di preciso?
Quanti giorni? Che hai deciso?
Dove dormi? Quanto manchi
Quanto manchi
Chciałbym, żeby padało na zawsze
Dla tych, którzy nie słyszą dźwięku deszczu
Obejmowane przez gwiazdy ze słońcem na płótnie
Czarna kropka na drogach na wakacje, do serii
Ogromne torby i pełne samochody, pa
Mówią: „Wyprzedane”
Mówią: „Summer and Flip Flops” i że mnie nie ma
To legenda 31, jak: koniec, fajerwerki
I myślę o morzu z biura
W myślach piszę w Helvetica
Piszę bardzo mało i wczoraj, powiedz mi, gdzie byłeś
Teraz, kiedy prawie cię lubiłem
Przeprowadzam się od dwóch miesięcy
I nic mi nie jest, jeśli zapytasz
Otwarte parasole
Zamknięte parasole, podłogi
Zamrożone śliny zamrażają zęby
Kilometryczne połączenia telefoniczne z tymi, których nie słyszysz
Zwykle telefony nie dzwonią i trzymają się z dala
Wtedy jest wcześnie, a niebo jest oczywiste
Powoli jem banalny makaron z pesto
Powiedziałem „nigdy”, ale teraz jest
Czytam czytam, ale potem znów się odwracam i zasnę
Zwykłe rzeczy, zwykłe twarze, komplikacje
Ręcznie wyciągnięte z odległości
Zwykle to ja, dzisiaj wyglądam na giganty
Zwykle wydajesz się odległe
A kiedy wychodzisz, to gdzie idziesz?
A kiedy wracasz, jak długo brakuje?
Kiedy dokładnie wracasz?
Ile dni? Co wybrałeś?
Gdzie śpisz? Ile tęsknisz
Ile tęsknisz