Sadness always finds an in
Sneaks its way past, infecting everything
And every chapter has an end
But this is one momentous sequel, don't you think?
Sanderlei Silveira - 19/06/2023 - US C
Sadness always finds an in
Sneaks its way past, infecting everything
And every chapter has an end
But this is one momentous sequel, don't you think?
[Pre-Chorus]
And the blackbirds, they fly
Like a frown on the skyline
[Chorus]
Right now, I feel I'm runnin' from the light
Engulfed in darkness, shielded from my eyes
One foot in, one out, I'm stuck on the borderline
Which way will I?
[Verse 2]
Guess I should take this on the chin
But I don't even know how all of this began
And we are made to mould and bend
How can I wish for nothing when it's still a sin?
[Chorus]
And right now, I feel I'm runnin' from the light
Engulfed in darkness, shielded from my eyes
One foot in, one out, I'm stuck on the borderline
Which way will I?
Tears never arrive, these ducts are dry
We are so blind waiting on the borderline
Waiting on the borderline
[Verse 3]
So I will pour another drink
And try to drown the pain with salt along the rim
And I'll shut off the things I think
Cause nothing good will ever come from worrying
[Chorus]
Right now, I feel I'm runnin' from the light
Engulfed in darkness, shielded from my eyes
One foot in, one out, I'm stuck on the borderline
Which way will I?
Tears never arrive, these ducts are dry
We are so blind
Η θλίψη βρίσκει πάντα ένα
Περνάει το παρελθόν, μολύνοντας τα πάντα
Και κάθε κεφάλαιο έχει τέλος
Αλλά αυτή είναι μια σημαντική συνέχεια, δεν νομίζετε;
[Προ-χορωδία]
Και τα μαύρα πτηνά, πετούν
Σαν ένα συνοφρύωμα στον ορίζοντα
[Χορωδία]
Αυτή τη στιγμή, αισθάνομαι ότι τρέχω από το φως
Κατακλύζω στο σκοτάδι, θωρακισμένο από τα μάτια μου
Ένα πόδι μέσα, ένα έξω, είμαι κολλημένος στο όριο
Με ποιο τρόπο θα το κάνω;
[Στίχος 2]
Μαντέψτε ότι πρέπει να το πάρω στο πηγούνι
Αλλά δεν ξέρω καν πώς ξεκίνησαν όλα αυτά
Και είμαστε φτιαγμένοι για να διαμορφώσουμε και να λυγίσουμε
Πώς δεν μπορώ να θέλω τίποτα όταν είναι ακόμα αμαρτία;
[Χορωδία]
Και τώρα, αισθάνομαι ότι τρέχω από το φως
Κατακλύζω στο σκοτάδι, θωρακισμένο από τα μάτια μου
Ένα πόδι μέσα, ένα έξω, είμαι κολλημένος στο όριο
Με ποιο τρόπο θα το κάνω;
Τα δάκρυα δεν φθάνουν ποτέ, αυτοί οι αγωγοί είναι ξηροί
Είμαστε τόσο τυφλοί που περιμένουμε στα όρια
Περιμένοντας στο όριο
[Στίχος 3]
Έτσι θα ρίξω ένα άλλο ποτό
Και προσπαθήστε να πνίξετε τον πόνο με αλάτι κατά μήκος του χείλους
Και θα κλείσω τα πράγματα που νομίζω
Γιατί τίποτα καλό δεν θα προέλθει ποτέ από την ανησυχία
[Χορωδία]
Αυτή τη στιγμή, αισθάνομαι ότι τρέχω από το φως
Κατακλύζω στο σκοτάδι, θωρακισμένο από τα μάτια μου
Ένα πόδι μέσα, ένα έξω, είμαι κολλημένος στο όριο
Με ποιο τρόπο θα το κάνω;
Τα δάκρυα δεν φθάνουν ποτέ, αυτοί οι αγωγοί είναι ξηροί
Είμαστε τόσο τυφλοί