Ti prego, non cominciare
Sai che per me è già difficile credere a quanto mi facevi male
Ma, se me l'avessi chiesto, avrei scalato l'Everest a mani nude
Anche se odio il freddo e soffro pure di vertigini, io me ne frego
Quando menti, io ti credo
So che sono più di mille quelle cose di me che non tolleravi
Parlare con te è come cercare di afferrare il vento con le mani
Se avevo un problema, mi dicevi di parlarne con chi se ne intende
Guardavo cadere tutto a pezzi come fosse l'11 settembre
Dimmi ancora una bugia, poi una bugia, poi la verità
Era tutto una follia, però una follia per te non si fa
Non ero più a casa mia, neanche a casa mia, solo mille guai
Penso a Davide e Golia, io sarò Golia, tu mi ucciderai
E te l'avrei lasciato fare, perché ero fuori di testa
Dimmi, quando ci si perde, a cosa serve fare festa?
Fumo 'sti fiori del male, tutto quello che mi resta
Ora che mi sento inerme, come un verme in fondo al mezcal
[Ritornello]
Scordati che mi conosci, ora è tardi anche se piangi
È inutile che mi angosci, mi mandi cento messaggi
A cui non risponderò, non ne sono più capace
Sono diventato tutto ciò che odiavo e ti assicuro non mi piace
Dimmelo se te ne accorgi, siamo diventati grandi
Anche se ho dieci orologi, non recupererò gli anni
Scusa se non tornerò, non sai quanto mi dispiace
Che abbiamo fatto la guerra, ma non sapevamo come fare pace
[Strofa 2]
Triste quando ci pensavo
Ci mancava tutto quanto, perfino la data di un anniversario
Scrivevano: "È fidanzato" solo perché finanziavo
Ti darei da bere il sangue perché è tutto ciò che adesso mi è rimasto
Credimi, sembra impossibile accettare che oramai ti ho detto: "Ciao"
Sto in un bilocale che da quando ti ho cacciata sembra una penthouse
Grande tipo il doppio, ma senza la luce, come ci fosse un black out
Non sono sentimentale
Delle volte tu aprivi la porta e io nemmeno ti sentivo entrare
Ti volevo a tutti i costi, ma eravamo opposti proprio come un polo
Stare insieme è l'arte di risolvere i problemi che non ho da solo
Giuro, non so più chi sono, tutto ciò mi dà fastidio
'Sto mondo a misura d'uomo mi fa sentire in castigo
[Ritornello]
Scordati che mi conosci, ora è tardi anche se piangi
È inutile che mi angosci, mi mandi cento messaggi
A cui non risponderò, non ne sono più capace
Sono diventato tutto ciò che odiavo e ti assicuro non mi piace
Dimmelo se te ne accorgi, siamo diventati grandi
Anche se ho dieci orologi, non recupererò gli anni
Scusa se non tornerò, non sai quanto mi dispiace
Che abbiamo fatto la guerra, ma non sapevamo come fare pace
لطفا شروع نکنید
شما می دانید که برای من سخت است که باور کنید چقدر به من آسیب رسانده اید
اما اگر از من سؤال کرده بودید ، من با دستهای برهنه ام از اورست بالا می رفتم
حتی اگر از سرماخوردگی متنفرم و حتی از سرگیجه رنج می برم ، اهمیتی نمی دهم
وقتی دروغ می گویی ، من تو را باور دارم
من می دانم که بیش از هزار چیز در مورد من وجود دارد که شما نمی توانید تحمل کنید
صحبت با شما مانند این است که سعی کنید باد را با دستان خود بگیرید
اگر مشکلی داشتم ، به من گفتی با کسی که از آن خبر دارد صحبت کنم
من همه چیز را از هم جدا کردم مثل 11 سپتامبر
به من یک دروغ دیگر بگویید ، سپس یک دروغ ، سپس حقیقت
این همه جنون بود ، اما شما نمی توانید جنون را برای شما انجام دهید
من دیگر در خانه نبودم ، حتی در خانه ، فقط هزار مشکل
من به دیوید و گلیات فکر می کنم ، من گلیات خواهم بود ، تو مرا می کشید
و من به شما اجازه می دادم این کار را انجام دهید ، زیرا من از ذهنم خارج شدم
به من بگو ، وقتی گم شدی ، مهمانی چیست؟
من این گلهای شر را می کشم ، تمام چیزی که مانده ام
حالا که احساس درماندگی می کنم ، مثل کرم در پایین Mezcal
[خودداری]
فراموش کنید که شما مرا می شناسید ، اکنون دیر است حتی اگر گریه کنید
هیچ نکته ای برای نگرانی من وجود ندارد ، و صد پیام برای من ارسال می کند
که جواب نمی دهم ، دیگر قادر به آن نیستم
من به همه چیزهایی که متنفرم تبدیل شده ام و به شما اطمینان می دهم که آن را دوست ندارم
اگر متوجه شدید ، ما بزرگ شده ایم
حتی اگر ده ساعت داشته باشم ، سالها به عقب نمی رسم
ببخشید اگر دیگر برنگردم ، نمی دانید چقدر متاسفم
که ما به جنگ رفتیم ، اما ما نمی دانستیم چگونه صلح برقرار کنیم
[آیه 2]
غمگین وقتی به آن فکر کردم
ما همه چیز را از دست دادیم ، حتی یک تاریخ سالگرد
آنها نوشتند: "او درگیر است" فقط به این دلیل که من تأمین مالی می کردم
من به تو خون می دهم که بنوشم زیرا این تنها چیزی است که اکنون از آن مانده ام
باور کنید ، به نظر می رسد قبول کنید که اکنون به شما گفته ام: "سلام"
من در یک آپارتمان دو اتاق هستم که از آنجا که شما را بیرون کشیدم مانند پنت هاوس به نظر می رسد
مثل دو برابر اندازه ، اما بدون نور ، گویی خاموشی وجود دارد
من احساساتی نیستم
بعضی اوقات در را باز می کردید و من حتی نشنیدم که وارد شوید
من شما را به هر قیمتی می خواستم ، اما ما دقیقاً مانند یک قطب مخالف بودیم
کنار هم بودن هنر حل مشکلاتی است که من به تنهایی ندارم
سوگند می خورم ، دیگر نمی دانم چه کسی هستم ، این همه مرا آزار می دهد
این جهان در مقیاس انسانی باعث می شود احساس مجازات کنم
[خودداری]
فراموش کنید که شما مرا می شناسید ، اکنون دیر است حتی اگر گریه کنید
هیچ نکته ای برای نگرانی من وجود ندارد ، و صد پیام برای من ارسال می کند
که جواب نمی دهم ، دیگر قادر به آن نیستم
من به همه چیزهایی که متنفرم تبدیل شده ام و به شما اطمینان می دهم که آن را دوست ندارم
اگر متوجه شدید ، ما بزرگ شده ایم
حتی اگر ده ساعت داشته باشم ، سالها به عقب نمی رسم
ببخشید اگر دیگر برنگردم ، نمی دانید چقدر متاسفم
که ما به جنگ رفتیم ، اما ما نمی دانستیم چگونه صلح برقرار کنیم